AKTYWNY WYPOCZYNEK

Bezpieczeństwo i nagłe wypadki

Według danych statystycznych, podczas niektórych wakacji wypadki śmiertelne wśród spacerujących turystów stanowią 50% wszystkich śmiertelnych wypadków związanych z aktywnym wypoczynkiem w górach. Druga połowa traci życie, próbując sił w dyscyplinach, w których niebezpieczeństwo jest bardziej oczywiste, głównie wspinaczce skałkowej i wysokogórskiej oraz szybowaniu na spadochronie. W przeciwieństwie do amatorów pozostałych sportów górskich, w które wpisane jest obiektywne ryzyko, większość spacerujących w Alpach turystów traci życie z powodu zmęczenia, beztroski bądź też niewłaściwego stroju lub obuwia. Powszechnym zagrożeniem jest upadek wskutek pośliźnięcia się na mokrej trawie, jesiennych liściach, osypisku albo oblodzonej ścieżce. Trzeba też uważać na czarny lód. W wyższych partiach gór zdarzają się lawiny śnieżne i skalne.

Nie wolno zbaczać z wytyczonych i z reguły dobrze oznakowanych szlaków, a w razie zgubienia szlaku należy natychmiast zawrócić. Planując górską wycieczkę, nie wolno zapomnieć o zapoznaniu się z prognozą pogody, a ponieważ na dużych wysokościach pogoda zmienia się bardzo szybko, przed wyruszeniem na szlak koniecznie trzeba wziąć ciepłą odzież. Nie można też zapomnieć o właściwym obuwiu. Kolejną bardzo istotną rzeczą jest zaopatrzenie się w wystarczającą ilość bogatego w węglowodany pożywienia (włącznie z zapasowymi racjami żywności) i co najmniej 1 litra wody na osobę, żeby nie dopuścić do odwodnienia organizmu. Długość i wysokość wędrówek trzeba stopniować powoli, w związku z koniecznością aklimatyzacji.

Jeśli to możliwe, należy unikać samotnych wędrówek górskich. Udział w wyprawie dwóch osób jest uważany za konieczne minimum, choć zalecane jest poruszanie się w grupach co najmniej trzyosobowych. Wtedy w razie wypadku jedna osoba zostaje przy rannym, a druga idzie sprowadzić pomoc. Nie wolno zaniedbywać zwyczaju zostawiania wiadomości o planowanej trasie marszruty u kogoś z rodziny, u kierownika schroniska albo hotelowego recepcjonisty. W trakcie marszu nie należy zmieniać trasy wycieczki. Pod żadnym pozorem nie wolno schodzić z wytyczonego szlaku podczas mgły. Przy zachowaniu pewnej ostrożności możliwe jest chodzenie w mgle większością szlaków, jeśli jednak mgła uniemożliwia poruszanie się, trzeba po prostu poczekać na ścieżce, aż widoczność na tyle się polepszy, że możliwe będzie kontynuowanie wędrówki.

Standardowy alpejski sygnał alarmowy to sześć gwizdnięć, sześciokrotne wołanie, sześć kłębów dymu (jakikolwiek sygnał powtórzony sześć razy) na minutę – co 10 sekund. Warto zabrać ze sobą telefon komórkowy. Pogotowie alpejskie jest bardzo skuteczne, ale niezwykle kosztowne, warto więc ubezpieczyć się przed wyprawą.

Wspinaczka wysokogórska jest potencjalnie bardzo niebezpieczna, dlatego nigdy nie powinno się wspinać samemu lub bez należytego zabezpieczenia.

Uwagi przed wyprawą

Duża liczba turystów stanowi ogromne obciążenie dla środowiska naturalnego, dlatego warto wziąć sobie do serca poniższe uwagi i starać się pomóc w zachowaniu piękna alpejskiej przyrody.

Turystyczny savoir-vivre Spacer nie należy z pewnością do poważnych zajęć, ale znajomość kilku prostych zasad zachowania ułatwi dobry kontakt z innymi turystami.

• Z wyjątkiem zatłoczonych szlaków nie wypada nikogo minąć bez pozdrowienia. Na wąskich ścieżkach pierwszeństwa ustępuje osoba schodząca osobie idącej pod górę.

• Bramy zagród zawsze trzeba zostawiać tak, jak się je zastało. W lecie można napotkać ogrodzenia elektryczne pod niskim napięciem, dla większej kontroli nad zwierzętami pasącymi się na szerokich alpejskich łąkach. Jeżeli zdarzy się, że takie ogrodzenie przecina szlak turystyczny, to z pewnością jest ono zaopatrzone w specjalny hak umożliwiający łatwe otwarcie bramy.

• Nie wolno zrywać alpejskich kwiatów, naprawdę dużo ładniej wyglądają one na górskich zboczach. Obserwatorzy przyrody nie powinni zbliżać się zbytnio do zwierząt, gdyż rozdrażnione i wystraszone przestaną gromadzić zapasy tłuszczu, niezbędnego im do przetrwania długiej alpejskiej zimy.

Śmieci

• Wszystkie swoje śmieci trzeba zabrać ze sobą (jeśli nie było problemu z ich przyniesieniem, nie powinno też być z odniesieniem). Trzeba pamiętać o drobiazgach, takich jak skrawki folii aluminiowej, skórki z pomarańczy, niedopałki papierosów i woreczki foliowe. Puste opakowania najlepiej gromadzić w oddzielnej reklamówce. Godnym uznania gestem jest zebranie śmieci pozostawionych przez innych turystów.

• Pod żadnym pozorem nie wolno zakopywać śmieci, gdyż ma to niszczący wpływ na glebę i przyspiesza erozję. Poza tym jest niemal pewne, że odpadki zostaną wykopane przez zwierzęta, które mogą się przy tym zranić lub nawet otruć. Rozkład tych substancji, szczególnie na dużych wysokościach, trwałby długie lata.

• Ilość pustych opakowań można z łatwością ograniczyć przez odpowiednie przygotowanie się do drogi. Nie warto zabierać więcej jedzenia niż będziemy w stanie zjeść. Jeśli nie ma możliwości kupienia pożywienia w większej ilości, można odpakować małe porcje i umieścić je we wspólnym pojemniku, dlatego dobrze jest zabrać w podróż opakowania wielorazowego użytku.

• Plastikowe butelki po wodzie mineralnej stanowią jeden z największych światowych problemów ekologicznych. Zamiast kupować butelkowaną wodę, można oczyszczać wodę z kranu przy pomocy specjalnych tabletek lub kropli jodynowych.

• Zużyte podpaski, tampony i prezerwatywy, które bardzo słabo się palą i rozkładają, również trzeba wziąć ze sobą.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *