Baden

Kurpark

W centrum Baden, na północ od Hauptplatz, koło Kurparku (parku zdrojowego), na stromych zboczach Lasu Wiedeńskiego znajduje się brunatnożółty Kurhaus (dom zdrojowy), aktualnie kasyno oraz teatr letni. To dobre miejsce na spacer lub piknik, jako że plątaniną parkowych ścieżek łatwo można dotrzeć daleko poza miasto. Najniżej położona strefa, najbliżej miasta, jest starannie zaplanowana wokół centralnie umieszczonej areny oraz Udinebrunnen, przyciągającej wzrok fontanny z pozłacanym elfem, wyłaniającym się ze skalnego ogrodu, w którym umieszczono także ogromne żaby, węże, ryby oraz innego olbrzymiego elfa. Zagłębiwszy się w parkowy gąszcz, można się natknąć na posągi Johanna Straussa oraz jego rywala, Józefa Lannera; świątynię Mozarta oraz, największą ze wszystkich, świątynię Beethovena (Beethoven-Tempel), neoklasyczną rotundę z 1927 roku, z wątpliwej wartości nowoczesnymi freskami. Roztacza się stąd wspaniały widok na miasto.

Jeśli ktoś ma ochotę na intensywniejszy spacer, powinien pójść za znakami kierującymi do Muzeum Cesarza Franciszka Józefa (Kaiser-Franz-Josef-Museum), około 30 min spacerem od estrady na północny zachód. Choć reklamuje się ono jako muzeum sztuki ludowej i rzemiosła, kolekcja jest daleko bardziej eklektyczna niż można by przypuszczać. Zrekonstruowana kuźnia jak najbardziej pasuje do tego miejsca, jednak pułapka na myszy, w pokoju, gdzie w roku 1634 został zamordowany Albrecht von Waldstein, jest bardziej niezwykła. W muzeum zgromadzono m.in. zbiór broni oraz mundurów z czasów od XVII do XX wieku, banknotów, pamiątek po dynastii Habsburgów, papierowy teatr i formy do wypieku ciast.

Rollet-Museum i Doblhoffpark

Jeszcze bardziej dziwaczną kolekcję znaleźć można w Rollet-Museum przy Weikersdorfer Platz, 10 min spacerem na południowy zachód od Hauptplatz. Budynek pochodzi z 1905 roku, kiedy to został zaprojektowany w ekstrawaganckim, neorenesansowym stylu. Przeznaczony był na siedzibę władz Weikersdorfu. Rolę swą przestał pełnić siedem lat później, kiedy Weikersdorf stało się podległe Baden. Najbardziej fascynującą częścią kolekcji jest zbiór czaszek, popiersi, mózgów i masek pośmiertnych. Nie można nie wspomnieć o woskowym modelu dłoni Marii Antoniny oraz gipsowym odlewie dłoni Goethego. Eksponaty zgromadził Franciszek Józefa Gall (1758-1828), twórca pseudonaukowej frenologii, popularnej kiedyś teorii, w myśl której na podstawie kształtu czaszki można sądzić o talentach i charakterze człowieka. Reszta eksponatów to mieszanina, w której natknąć się można na kryształy, egipski sarkofag oraz ciekawostki zebrane podczas podróży dookoła świata, jaką w XIX wieku odbył Josef Von Doblhoff, ówczesna ważna persona miasta.

Za pochodzącą z lat 20. naszego wieku fasadą Thermalstrandbad przy Helenenstrasse, na spragnionych kąpieli czekają baseny na wolnym powietrzu. Woda pochodzi z gorących źródeł. Po kąpieli odpocząć można w pobliskim Doblhoffpark, który jest połączeniem starannie zaplanowanego ogrodu i angielskiego parku, z dużym rosarium, pergolą i rozłożystym drzewem pośrodku. W części północnej mieści się XVI-wieczny zamek Weikersdorf, od 1741 do 1966 roku – siedziba rodziny Doblhoff (aktualnie hotel). Wolny czas spędzić można oglądając sztukę współczesną w Frauenbad przy Josefplatz (wt.-nd. 10.00-12.00 i 15.00-19.001.

Informacje praktyczne

Z wiedeńskiego Siidbahnhof do Baden co 30 min odjeżdżają pociągi kolei austriackich i kolejki miejskiej S-Bahn. Podróż trwa 20 min. Z głównego dworca w Baden do centrum idzie się 10 min (wolnym krokiem) na południowy wschód. Można także skorzystać z niebiesko-kremowych Lokalbahn. Początkowy przystanek znajduje się przy Ringstrasse, nieopodal Staatsoper, końcowy-przy Josefsplatz (co 15 min, 1 godz. i 10 min). Biuro informacji turystycznej (pn.-sb. 9.00-12.30 i 14.00-18.00, nd. 9.00-12.00) znajduje się w Leopoldsbad, biedermeireowskim budynku w kolorze magnolii przy Brusattiplatz. Odpocząć i posilić się można w tradycyjnej Cafe Central przy Hauptplatz. Jeśli pogoda dopisuje, niezłym pomysłem jest zorganizowanie pikniku w lesie, jednak w razie braku odpowiedniego prowiantu Cafe Central oferuje jedzenie w umiarkowanych cenach, podobnie jak Cafe Damals przy Rathausgasse 3.

S&M w Baden

Baden jest tłem dla opowieści o seksualnym zniewoleniu, napisanej przez księcia Leopolda von Sacher-Masoch (1836-1895), Venus im Pelze (Wenus w futrach). Książę świadomie podpisał akt poddania baronowej Bogdanoff (prawdziwe nazwisko Fanny Pistor), stając się jej służącym, przyjmując imię Grzegorz i wplątując się w „romans wyraźnie napiętnowany rozrzutnością, zawierającą się przede wszystkim w futrach i podróżach zagranicznych”. Ona zgodziła się nosić futra „tak często, jak to tylko możliwe, szczególnie będąc w okrutnym nastroju”, on obiecał „spełniać bez zwłoki każdą jej zachciankę lub polecenie”. Po sześciu miesiącach niewolnictwa, gdy Fanny zdołała skusić trzecią osobę do wzięcia udziału w ich gierkach, związek rozpadł się. To właśnie księciu zawdzięczamy termin „sadomasochizm”, choć to nie on wymyślił to wyrażenie, a Ryszard von Kraft-Ebing (1840-1902) w dziele Psychopathia sexualis, opublikowanym po łacinie w 1866 roku (później przetłumaczonym na siedem innych języków).

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *