Wiedeń – Innere Stadt – Katedra św. Stefana

Wiedeń – Innere Stadt (miasto wewnętrzne) to od dwóch tysięcy lat serce Wiednia. W 15 r. p.n.e. Rzymianie założyli w tym miejscu obóz wojskowy i nazwali go Vindoboną. W XII wieku osiedlili się tutaj i stworzyli niezależne państwo Babenbergowie, a w 1553 roku władza przeszła w ręce Habsburgów, których rezydencją stal się wzniesiony przez nich Hofburg. Przy z pozoru mało reprezentacyjnych, wąskich, brukowanych uliczkach przez wiele stuleci rezydowali książęta, hrabiowie i ambasadorowie. Powierzchnia Wiednia nie zmieniła się przez kilkaset lat, od XIII do połowy XIX w., kiedy zburzono ograniczające rozbudowę fortyfikacje wzniesione by chronić miasto przed najazdami tureckimi.

Głównym zabytkiem Innere Stadt – obowiązkowym punktem programu wszystkich wycieczek – jest wspaniała gotycka katedra św. Stefana, której strzelista wieża często służy za punkt orientacyjny. W pobliżu katedry biegną główne ulice handlowe: Karntnerstrasse, Graben i Kohlmarkt. Im bliżej Hofburga, tym ich charakter staje się coraz bardziej wytworny. Przez cały dzień ulice zapełniają tłumy turystów którzy z Karntnerstrasse udają się do Krypty Cesarskiej, miejsca spoczynku Habsburgów. By uniknąć tłoku, wystarczy skręcić w urocze średniowieczne uliczki. Nie brak przy nich wielu okazałych barok; pałaców i kościołów, niestety bardzo wysokie ceny biletów zniechęcają zwiedzających.

Stephansplatz

Centrum Innere Stadt to zamknięty dla ruchu samochodowego Stephansplatz, nad którym góruje masywna gotycka katedra. Plac nie zawsze stanowił centralną część Wiednia. Do 1732 roku w miejscu placu znajdował się cmentarz. Dziś można tu spotkać przedstawicieli wszystkich generacji: na ławkach przy stacji metra przesiadują młodzi, starsi panowie i panie przebrani w XVIII-wieczne stroje.

Drugą co do wielkości budowlą na placu jest centrum handlowe Haas Haus, jedyna konstrukcja nie odpowiadająca stylowi Innere Stadt. Jej powstanie w 1990 roku spotkało się z niezwykle krytycznymi opiniami. Najbardziej zaskakujące jest to, iż sprawcą zamieszania jest niezwykle uzdolniony architekt, Hans Hollein (sklepy przy Graben i Kohlmarkt sprzedają projektowaną przez niego biżuterię). Metalizowane szyby i wypolerowana kamienna fasada Haas Haus dalekie są od subtelności innych budynków Innere Stadt, a zwieńczająca konstrukcję wieża może kojarzyć się jedynie ze szpecącą naroślą. Wewnątrz na tarasie znajduje się Haas Cafe, skąd podziwiać można wspaniały widok na katedrę, nie będąc przy tym zmuszonym do patrzenia na Haas Haus.

Haas Haus wznosi się przy Stock-im-Eisen-Platz, małym placu pomiędzy Graben, Stephansplatz i Karntnerstrasse. Nazwa placu (dosłownie kij w żelazie) pochodzi od nabitego gwoździami pnia XVI-wiecznego modrzewia wystawionego w oszklonej wnęce Equitable Pałace na rogu Karntnerstrasse. Zgodnie z wiedeńską tradycją, każdy czeladnik ślusarski lub kowalski wbijał w pień gwóźdź, wierząc iż przyniesie mu to szczęście. Na uwagę zasługuje także Equitable Pałace, wzniesiony w latach 90. XIX w., i niedawno odrestaurowany. Bogato zdobiony westybul (zgodnie z pierwotnymi założeniami miał służyć za wejście do stacji metra) stanowi wspaniały przykład XIX-wiecznego budownictwa, głównie dzięki licznym ozdobom z marmuru i kutego żelaza oraz ukrytemu pod szklanym dachem dziedzińcowi wykładanemu majolikowymi kaflami.

Na deptaku pomiędzy Haas Haus i katedrą znajdowała się kiedyś kaplica św. Marii Magdaleny, lecz spłonęła w 1781 roku. Dziś o jej istnieniu przypomina ułożony z czerwonego piaskowca zarys murów. Tuż obok znajduje się odkryta podczas budowy metra w latach 70. romańska Virgilkapelle.

Zwiedzanie katedry św. Stefana

Katedrę zwiedzać można codziennie w godzinach od 6.00 do 22.00, jeżeli nie odprawia się mszy i nabożeństw. W praktyce oznacza to, iż katedrę zwiedzać można od poniedziałku do soboty w godzinach 9.00-12.00 i 13.00-17.00, w niedziele w godzinach 12.30-17.00. Wstęp jest darmowy, ale chcąc dokładnie obejrzeć całe wnętrze najlepiej przyłączyć się do grupy z przewodnikiem: od poniedziałku do piątku o 10.00-15.00, w soboty o 10.00, 15.00 i 19.00, w niedziele o 15.00; 40 szylingów; zbiórka w katedrze przy głównym wejściu. Dodatkowo trzeba zapłacić za zwiedzenie katakumb, dzwonu Pummerin i południowej wieży, Steffl.

Katedra św. Stefana

Od kilku wieków katedra św. Stefana (Stephansdom) – symbol miasta – góruje nad Innere Stadt. Na przestrzeni dziejów, podczas kolejnych wojen, była celem wielu ataków: ucierpiała wskutek dwóch najazdów tureckich, bombardowania wojsk napoleońskich i podczas II wojny światowej, kiedy była celem amerykańskich nalotów bombowych i radzieckiej artylerii. To że przetrwała, można uznać za cud.

Pierwszym kościołem na placu była romańska bazylika z 1137 r.,która spłonęła 1193 r. Na jej miejscu wzniesiono wczesnogotycką konstrukcję również zniszczoną przez pożar w 1258 roku. Kamień węgielny obecnej katedry został wmurowany w 1359 r. przez Rudolfa IV Wzorem dla architektów była katedra w Pradze, budowana przez rywala cesarza, Karola IV Rudolfowi udało się jedynie zapewnić kościołowi status kolegiaty podlegającej biskupstwu pasawskiemu. Minęło ponad sto lat zanim w Wiedniu ustanowiono biskupstwo, a na wykończenie wnętrza trzeba było czekać kolejne sto lat. W efekcie prace nad budową chóru i kilku kaplic ukończono dopiero na początku XX wieku.

Najbardziej imponującą częścią katedry jest 137-metrowa wieża południowa (Hochturm), nazywana potocznie Steffl (Stefek). Podobnie miała wyglądać wieża północna (Nordturm), ale ze względu na kłopoty finansowe, spowodowane mobilizacją wojsk przed pierwszym najazdem Turków w 1529 r., wzniesioną już do połowy wieżę w 1556 r. zwieńczono kopułą. Warto wejść na górę (można wjechać windą), by zobaczyć ogromny dzwon Pummerin. Piękniejsza panorama miasta roztacza się ze szczytu Steffl (533 schody). Dzisiejszy dzwon jest powojenną kopią oryginalnego 20-tonowego dzwonu odlanego z tureckich dział, zdobytych podczas oblężenia w 1683 roku.

Spadzisty dach katedry w 1490 roku udekorowano kolorowymi dachówkami, tworzącymi po stronie południowej motyw ogromnych szewronów, a po północnej herb Habsburgów (dwugłowy orzeł cesarski). Główne wejście do katedry prowadzi przez Bramę Olbrzyma (Riesentor), jedną z niewielu pozostałości po XII-wiecznych murach kościoła. Portal wyróżnia się przede wszystkim wspaniałymi rzeźbieniami, ale tłok nie pozwala niestety docenić ich prawdziwego piękna. Do pozostałości po romańskiej budowli należą też dwie Wieże Pogan (Heidenturne), przypominające tureckie minarety.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *